Στη χώρα μας τον είπαν ακόμα ακροβάτη
των αιθέρων, αιθέριο και εναέριο και ιπτάμενο και ουράνιο χορευτή!
Η ποίηση
είναι χαρταετός που ξέφυγε απ’ τα χέρια
μικρού παιδιού.
Θωμάς Γκόρπας.
Αυτό είναι
στο βάθος η ποίηση, η τέχνη να οδηγείσαι
και να φτάνει προς αυτό που σε
υπερβαίνει, να γίνεσαι άνεμος για τον χαρταετό
και χαρταετός για τον άνεμο, ακόμα κι όταν
ουρανός δεν υπάρχει.
Οδυσσέας
Ελύτης.
Ο χαρταετός ή αετός
είναι μια πτητική συσκευή και ένα πολύ
ευχάριστο παιχνίδι-ασχολία για τα παιδιά όλου του
κόσμου. Στη χώρα μας τον είπαν ακόμα ακροβάτη των
αιθέρων, αιθέριο και εναέριο και ιπτάμενο και
ουράνιο χορευτή, ναζιάρικο και ξύλινο και παρδαλό και
πολύχρωμο πουλί, καθώς και χάρτινο γεράκι. Σε ορισμένα
μέρη τον λένε και άστρο. Μονόχρωμος ή πολύχρωμος, με σχέδια και
απεικονίσεις, με το σήμα της ομάδας ή όχι,
πάντα ναζιάρης ο χαρταετός με τις ατέλειωτες
φιγούρες του θα ίπταται στους ουρανούς διασκεδάζοντας
μικρούς και μεγάλους.
Το έθιμο της
Καθαρής Δευτέρας μας καλεί να συνεχίζουμε
το όμορφο αυτό υπαίθριο, πολλές φορές μοναχικό
παιχνίδι, αγαπημένο από όλους, τηρώντας την παράδοση.
Οι λαογράφοι υποστηρίζουν
ό,τι ο χαρταετός είναι εφεύρεση των Κινέζων
ή κατ’ άλλους των Γιαπωνέζων γύρω στο 1.000
π.Χ. Ο Ρεθυμνιώτης πολιτικός Νίνος Σηφουνάκης, στις
10/3/2006, τότε Πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτισμού
και Παιδείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σε μια
εικαστική έκθεση που έγινε στην Αθήνα, στην
ομιλία του, υποστήριξε ότι η
καταγωγή του χαρταετού μας έρχεται από τον
Τάραντα της Μεγάλης Ελλάδας.
Η αλήθεια είναι πως
οι Γιαπωνέζοι τους τελειοποίησαν φτιάχνοντας μια
μεγάλη γκάμα σχεδίων (δράκοντες, πουλιά, ψάρια, κ.λ.π.)
και έδωσαν νέα ώθηση στη διάδοσή του. Την
εποχή εκείνη τον έφτιαχναν με μπαμπού και
μετάξι και πάνω του ζωγράφιζαν συνήθως τη
μορφή του δράκου, σύμβολο ιερό και θεϊκό.
Αναφέρεται ότι ο αυτοκράτορας Γουέν Χαούν Τι,
έκανε πειράματα πτήσεων με χαρταετούς, φτιαγμένους από
μπαμπού τους οποίους επάνδρωσε με κρατούμενους.
Όσοι επιζούσαν από τις πτήσεις αυτές, κέρδιζαν
την ελευθερία τους.
Το πέταγμα των
χαρταετών, στην Κίνα, ξεκινούσε την Πρωτοχρονιά
και συνεχιζόταν μέχρι τον Απρίλιο. Τότε πίστευαν
ότι ο χαρταετός ωφελεί την υγεία και παράλληλα φέρνει καλή
τύχη. Εκτός όμως απ’ αυτά πίστευαν ότι όσο πιο ψηλά πετάξει
ο χαρταετός τόσο περισσότερα πλούτη θα
αποκτήσουν. Αν έσπαγε ο σπάγκος και ο
χαρταετός βρισκόταν μέσα σε κάποιο σπίτι,
θεωρούνταν κακός οιωνός και έπρεπε αμέσως να τον
καταστρέψουν για να αποφευχθεί η κακοτυχία
που θα ερχόταν.
Αν έπεφτε μέσα στην
αυλή σπιτιού, τότε μπορούσαν να τον ξαναπετάξουν
αφού προηγουμένως ο ιδιοκτήτης του σπιτιού του
έκανε δύο τρύπες για να φύγει όπως
πίστευαν η κακοτυχία.
Στην Βόρεια Κίνα
πίστευαν ότι ο θεός της Αφθονίας κατέβαινε
τα βράδια της Πρωτοχρονιάς στη γη. Στις 15
Ιανουαρίου όλοι έπρεπε να στείλουν ξανά στον
ουρανό τον θεό της Αφθονίας. Το μεσημέρι όλοι
έβγαιναν στην εξοχή για να πετάξουν τον
χαρταετό τους. Όταν έρχονταν το σούρουπο στερέωναν
κάπου τον χαρταετό τους και τον άφηναν
να πετάει. Τα μεσάνυχτα έδεναν χάρτινα φαναράκια πάνω
στους χαρταετούς και παράλληλα πετούσαν
πυροτεχνήματα δημιουργώντας μια φαντασμαγορική
εικόνα. Μετά τα μεσάνυχτα, θεωρούσαν ότι ο θεός
της Αφθονίας είχε πια επιστρέψει στα
ουράνια, πήγαιναν για ύπνο και άφηναν τους
χαρταετούς τους να πετάνε. Το πρωί όλοι οι
χαρταετοί είχαν εξαφανιστεί, αφού είχε σπάσει οι
σπάγκοι τους. Έτσι πίστευαν ότι ο χαρταετός τους
είχε πάρει μαζί του και όλα τα
προβλήματα και τις ατυχίες τους.
Στα νησιά του Σολομώντα
χρησιμοποιούσαν τους χαρταετούς για να ψαρεύουν, στερεώνοντας
στην ουρά τους ένα δίχτυ και το
δόλωμα.
Στην αρχαιότητα, 4ο αιώνα
π.Χ., ο μαθηματικός και αρχιμηχανικός Αρχύτας (440-360
π.Χ.), από τον Τάραντα της Νότιας Ιταλίας, καλός
φίλος του Πλάτωνα και οπαδός του Πυθαγόρα,
χρησιμοποίησε στην αεροδυναμική του τον χαρταετό
και λέγεται ότι ήταν ο εφευρέτης του. Ο
Αρχύτας θεωρείται ο τελευταίος αλλά και ο σημαντικότερος
των Πυθαγορείων. Κείμενα του Αρχύτα λένε
ότι μελέτησε και ο Γαλιλαίος.
Ακόμα σε ελληνικό
αγγείο της Κλασικής εποχής υπάρχει η
παράσταση μιας κόρης που κρατά στα χέρια
της μια μικρή σαΐτα (ένα είδος χαρταετού)
με το νήμα της, έτοιμη να την πετάξει. Επί
της δυναστείας των Χαν, κάποιος στρατηγός χρησιμοποίησε
ένα χαρταετό για τοπογραφικούς σκοπούς. Σε κείμενο του
4ου π.Χ. αιώνα αναφέρεται ότι κάποιος Κουνγκού
Φον κατασκεύασε ένα ξύλινο χαρταετό σε σχήμα
πουλιού που πετούσε για τρεις μέρες
συνέχεια.
Ο Κινέζος στρατηγός Λι
Βε, πέταξε πάνω από το εχθρικό στρατόπεδο
έναν χαρταετό που πάνω του είχε στερεώσει
πολλές μικρές σφυρίχτρες από μπαμπού. Το
παράξενο σφύριγμά τους προκάλεσε απερίγραπτο
πανικό στους εχθρούς, οι οποίοι διαλύθηκαν
αμέσως, χωρίς να μπορέσουν να εξηγήσουν το
παράξενο αυτό φαινόμενο. Ο ήχος της σφυρίχτρας
τους θύμιζε ένα παλιό κινέζικο οργανάκι, το
τσενγκ. Από τότε οι Κινέζοι αποκαλούν τον
χαρταετό με το όνομα τσενγκ
Το πέταγμα του
χαρταετού διαδόθηκε γρήγορα από την Κίνα
στην Ινδονησία, τη Μαλαισία και την Ιαπωνία
όπου και εμπλουτίστηκε με μια μεγάλη γκάμα
χρωμάτων και σχεδίων. Αργότερα ο Μάρκο Πόλο
γυρίζοντας από τα ταξίδια του τον έφερε και στη Μεσαιωνική Ευρώπη.
Από το 10 μ.Χ.
αιώνα κατά επιβεβαιωμένες πληροφορίες υπάρχει η
παρουσία του στη Ευρώπη, το 1450 στη
Γερμανία και το 1606 στην Ισπανία. Το Μεσαίωνα
κατασκεύαζαν τον χαρταετό στην Ευρώπη με
πανί πλοίων (καραβόπανο). Πιο δημοφιλή είναι
σήμερα στην Κίνα, την Ιαπωνία, το Αφγανιστάν, την
Ινδία και την Ταϊλάνδη.
Στους ανατολικούς λαούς
ο χαρταετός χρησιμοποιείτο σε θρησκευτικές
τελετές. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που για
να ξορκίσουν το κακό, προβλήματα ή αρρώστιες τους
έγραφαν σ’ ένα μικρό χαρτί το πρόβλημα που
τους απασχολούσε και με το χαρταετό το
άφηναν να πετάξει ψηλά πιστεύοντας έτσι ότι
αυτό θα λυθεί. Άλλοι πάλι έγραφαν ευχές και επιθυμίες
τους ελπίζοντας ότι θα
πραγματοποιηθούν αν τις πετούσαν στον ουρανό μαζί
με το χαρταετό τους. Άλλοι προσάρμοζαν μικρές
φλογέρες που αυτές καθώς περνούσε μέσα τους
ο αέρας σφύριζαν και έτσι πίστευαν ότι
έδιωχναν τα κακά πνεύματα. Όσο πιο ψηλά πήγαινε
ο χαρταετός τόσο πιο τυχεροί θα ήταν, ενώ
παράλληλα έδιωχναν μακριά την κακή τύχη. Άλλοι
πάλι πετούσαν ομαδικά χαρταετούς ψάλλοντας
ύμνους.
Επί δυναστείας των
Μινγκ (1366-1644) όλη η Κίνα καταλήφθηκε
από το πάθος του πετάγματος του χαρταετού.
Αργότερα ο χαρταετός
φάνηκε χρήσιμος σαν επιστημονικό όργανο για
ορισμένες σημαντικές ερμηνείες φαινομένων και
χρησιμοποιήθηκε επίσης για στρατιωτικούς σκοπούς. Το
1749 ένας Σκωτσέζος μετεωρολόγος, ο Alexander
Wilson χρησιμοποίησε χαρταετούς που πάνω τους είχε
τοποθετήσει θερμόμετρα, τους οποίους ανύψωσε στα
3.000 πόδια και κατέγραψε τις θερμοκρασιακές
μεταβολές σ’ αυτό το υψόμετρο.
Στα 1752 ο Βενιαμίν
Φραγκλίνος στην Αμερική, έκανε το διάσημο
πλέον πείραμα με τον χαρταετό, αποδεικνύοντας ότι
οι αστραπές δεν είναι τίποτα άλλο παρά
στατικός ηλεκτρισμός. Στην άκρη ενός χαρταετού
κρέμασε ένα κλειδί, καταφέρνοντας έτσι να
προσελκύσει τον ηλεκτρισμό, κατά την διάρκεια
μιας καταιγίδας με πλήθος κεραυνών. Έτσι διαπιστώθηκε
ο ηλεκτρισμός της ατμόσφαιρας και του
κεραυνού. Από τότε μπήκε στη ζωή μας το
αλεξικέραυνο.
Το 1881, ο Γερμανός
φιλόσοφος Φρειδερίκος Νίτσε, κυκλοφόρησε ένα βιβλίο
με τίτλο Χαρούμενη γνώση, όπου δίνει οδηγίες
σε διάφορα θέματα και αναφέρει πως μπορούμε
να κάνουμε και τους χαρταετούς μας να πετάξουν
καλύτερα.
Το 1894 με χαρταετό
πέταξε 11 μέτρα πάνω από το έδαφος ο
Μπάντεν Πλαουελ και ως τον 20ο αιώνα
έγιναν και άλλες προσπάθειες να πετάξουν
άνθρωποι στον αέρα. Μια προφορική παράδοση, που
αγγίζει τα όρια του μύθου, αναφέρει ότι τη μεγάλη
γέφυρα του Νιαγάρα την άρχισαν ρίχνοντας απέναντι
με χαρταετό το πρώτο σχοινί.
Μια άλλη μαρτυρία
για τη χρήση χαρταετού αναφέρει πως χάρη
σ΄ αυτόν σώθηκαν ναυαγοί από πλοίο που είχε
ξωκείλει στις ακτές, όταν τους πέταξαν με χαρταετό
ναυαγοσωστικό καλώδιο. Ακόμα οι χαρταετοί
χρησιμοποιήθηκαν ευρέως για την αποστολή
μετεωρολογικών μηνυμάτων, για την ταχύτητα του ανέμου,
την θερμοκρασία, την βαρομετρική πίεση και την
υγρασία, διαφόρων άλλων μετρήσεων και επιστημονικών
πειραμάτων.
Μετά το 1898 ο
γεννημένος στο Εδιμβούργο της Σκωτίας, Αμερικανός
υπήκοος, φυσικός και εφευρέτης Αλεξάντερ Γκράχαμ
Μπελ (3/3/1847-2/8/1922), ίδρυσε μια Εταιρεία Αεροπορικών
Πειραμάτων. Στην εταιρεία αυτή συμμετείχε και η
σύζυγός του. πειραματιζόμενος ο Α. Γ. Μπελ για
την δυνατότητα πτήσης του ανθρώπου, κατασκεύασε
δύο τεράστιους χαρταετούς και κατάφερε να
σηκώσει από τη γη έναν άνθρωπο.
Τέλη του 19ου με
αρχές του 20ου αιώνα οι χαρταετοί
χρησιμοποιήθηκαν για να ανυψώσουν σε πολύ
μεγάλα ύψη και λόφους, στρατιωτικούς παρατηρητές
ώστε να βλέπουν τις κινήσεις του εχθρού
των. Το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1939-1945), οι
χαρταετοί χρησιμοποιήθηκαν σαν στόχοι βολής.
Στον πόλεμο του
Βιετνάμ, μεταξύ Βορείων και Νοτίων, χρησιμοποιήθηκε για
τη μεταφορά γραμμάτων και εφημερίδων. Στην Αμερική
έχει δημιουργηθεί το Παγκόσμιο Μουσείο Χαρταετού.
Σαν παιχνίδι των παιδιών ξεκίνησε από τα
πλουσιόπαιδα στην Ευρώπη το 1657 και κατ’ άλλη το
1807, σύμφωνα με τις παλαιότερες Γαλλικές χαλκογραφίες
που υπάρχουν. Αργότερα πέρασε το παιχνίδι αυτό και
στον απλό λαό και έγινε κτήμα του.
Στη Μικρά Ασία
έφτιαχναν τους παρακάτω τύπους χαρταετού:
1.Ο Αμερικάνος : ένας
σχετικά όχι ακριβός τύπος χαρταετού.
2. Ο Έλληνας : ο τόπος αυτός του χαρταετού ήταν
ακριβός.
3. Ο Τούρκος : ο πιο φτηνός τύπος χαρταετού.
4. Ο μπακλαβαδωτός : αυτός ήταν ο πιο ακριβός
τύπος χαρταετού.
5. Οι κομήτες του ουρανού : τύπος χαρταετού λίγο
ακριβότερος από τον Αμερικάνο.
6. Ο ουρανός με τα άστρα : κόστιζε περίπου
το ίδιο με τον τύπο “Οι κομήτες του
ουρανού”.
Στη δεκαετία του
1960 ήταν πολύ δημοφιλείς οι χαρταετοί
(stunt kite) με δύο κορδόνια, μετά το
λανσάρισμά τους από τον Peter Powell. Μετά από
αυτούς κυκλοφόρησαν οι χαρταετοί σε σχήμα Δ
(δέλτα), οι οποίοι είχαν πολύ μικρό βάρος αλλά και
μεγάλη αντοχή λόγω του υλικού κέβλαρ που είχαν.
Τα τελευταία χρόνια
είναι διαδεδομένοι παγκοσμίως οι χαρταετοί
με τέσσερα κορδόνια, οι οποίοι μπορούν να
πετάξουν και προς τις τέσσερις κατευθύνσεις. Κάθε
χρόνο τον Απρίλιο, στην Κίνα, γίνεται ένα
διεθνές φεστιβάλ για το πέταγμα του
χαρταετού.
Στην Ιαπωνία το φτιάξιμο
του χαρταετού έχει γίνει πλέον τέχνη. Αν
και όλο το χρόνο τα παιδιά παίζουν με
τον χαρταετό, την τιμητική του την έχει πάντα
την Καθαρή Δευτέρα όταν μικροί και μεγάλοι
διαγωνίζονται σε μια άμιλλα ευγενή.
Το πέταγμα χαρταετών
στον ελληνικό χώρο τα τελευταία χρόνια με
σχεδιασμένο πάνω τους την ελληνική σημαία δείχνει
την εθνική ενότητα με τον πατριωτικό πόθο
ανεβασμένο στον ουρανό. Η ύψωση ενός τέτοιου
χαρταετού δίνει πάντα στους θαμώνες μια ξεχωριστή
συγκίνηση. Στα Επτάνησα ο χαρταετός λέγεται μεγάλος φύσουνας,
ο, στη Θράκη τον ονομάζουνε πανπόρι, το αλλά και
πετάκι, το, οι Κωνσταντινουπολίτες τον έλεγαν
ουτσουρμάς, ο, στον Πόντο τον άκουγες πουλί, το, στην
Σμύρνη οι Έλληνες τον έλεγαν τσερκένι, το, με
αυτό το όνομα τον λένε ακόμα σε
πολλές νότιες περιοχές του νομού Ηρακλείου
Κρήτης, ενώ σ’ όλη την Ελλάδα ακούγεται και
σαν σκέτο "αετός".
Η Καθαρή Δευτέρα με
το πέταγμα του χαρταετού έχει χαραχτεί
ανεξίτηλα στη μνήμη των παιδικών μας
χρόνων. Στα παλιά αλφαβητάρια, από το 1930 και
μετά, η Καθαρή Δευτέρα απεικονίζεται συνήθως με
το πέταγμα του χαρταετού. Το 1999 είχε
πραγματοποιηθεί μια μεγάλη έκθεση στην γκαλερί
ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ της Αθήνας όπου είχαν πάρει
μέρος πάρα πολλοί καταξιωμένοι Έλληνες καλλιτέχνες
(Ακριθάκης, Αστεριάδης, Γκίκας, Εγγονόπουλος, Ζαχαριουδάκης, Κοψίδης,
Τσαρούχης, Φασιανός, Χάρος, κ.α.) εκθέτοντας έργα τους με
θέμα το χαρταετό, ενώ είχε γίνει και ένα
εικαστικό χάπενινγκ στο Λυκαβηττό όπου δίνονταν
δωρεάν χαρταετοί. Οι τρεις που πέταξαν ψηλότερα
από τους άλλους διαγωνιζόμενους βραβεύτηκαν με
δημιουργίες φιλοτεχνημένες και υπογεγραμμένες από τους
καλλιτέχνες Δημήτρη Μυταρά, Γιάννη Μετζικώφ και Ράνια
Ράγκου.
Ο καλλιτέχνης που
τους έχει ζωγραφίσει περισσότερο απ’ όλους είναι
ο Σπύρος Βασιλείου. Οι Αθηναίοι και οι
Πειραιώτες πετάνε τους χαρταετούς στο λόφο του
Φιλοπάππου, στο Άλσος Βέικου, στην παραλία του Φαλήρου,
στο Σούνιο, κ.α.
Στον Ρέθυμνον του
1960, η νεολαία έφτιαχνε χαρταετούς από μπλε
χαρτί ντυσίματος βιβλίων ή και παλιόχαρτα ή
εφημερίδες που έβρισκε από διάφορους βιοτέχνες
και εμπόρους της πόλης και τον πετούσε
στον Τίμιο Σταυρό (που λόγω ύψους
ήταν πιο εύκολα να πετάξει), στη Σοχώρα, στο
Ελιδάκι, στην Παραλία και στον Ευλιγιά.
Στη μουσική ο
στιχουργός Νικήτας Κλιντ έγραψε και το
συγκρότημα Ρόδες συνέθεσαν και εκτέλεσαν το
τραγούδι Χαρταετός.
Καμαρώστε με κυρίες
και κύριοι
Είμαι ένας χαρταετός με χρώματα τρελά
Με γέννησαν δυο τεμπέληδες εργάτες
Είπαν & οι δυο τους στα κρυφά πως θα
πιάσω πολλά.
Και ξέρεις κάτι ρε συ;
Είχανε δίκιο
Καθαρά Δευτέρα σήμερα και βρέχει απ’ το
πρωί.
Μα εγώ χορεύω πάνω απ’ τη συννεφόσκονη
Στέλνω χαιρετίσματα, γιορτάζω την φυγή
Σαν τους παλιούς πειρατές έχω μεγάλα σκουλαρίκια
Και μιαν ουρά σαν αρχαίος δίσκος.
Πως μ’ αρέσει να
πετάω πάνω απ’ την αλήθεια
Να μου φαίνονται όλ’ αστεία και μικρά και
αλλιώς
Ν’ ακούω τις φωνές από τα σπίτια
Να παραλλάζω αρρωστημένα μυστικά
Δε μετανιώνω και αν τον χρόνο έφερνα πίσω
Πάλι το σπίρτο μου θα έκαιγα και
θα‘στελνα φιλιά.
Επίσης ο συνθέτης
Μανώλης Φάμελλος συνέθεσε και τραγούδησε το
χαρταετό :
Ήρθες και τον δρόμο μου φώτισε ο ουρανός,
μα η καρδιά μου πέταξε κόκκινος χαρταετός.
Ο τραγουδοποιός Σωκράτης
Μάλαμας ερμήνευσε τους στίχους του Γιάννη
Τσατσόπουλου, στο τραγούδι Μαύρο φως:
Με πετάς ψηλά και
πάω σαν χαρταετός,
γίνομαι να περπατήσεις δρόμος ανοιχτός
Ο ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ.
Αχ!
Και κοίτα πως πάω
σα χαρταετός
που εσύ-ναι εσύ-κουμαντάρεις,
ματάκια που λάμπουν στη νύχτα σα φως
κανόνισε να … με στουκάρεις.
Ανώνυμος
Της Εφέσου.
Ο ουρανός όπως τον
θέλουν τα παιδιά
με κοκόρους και με κουκουναριές και με
κυανούς χαρταετούς
σημαίες
του Αγίου Ηρακλείτου ανήμερα
παιδός ή βασιληίη.
Οδυσσέας Ελύτης, Δυτικά
της λύπης.
Οι χαρταετοί.
Σε ορισμένους τόπους
ονομάζουν τα χέρια χέρες. Στα Ακροκεραύνια πετούν
γυπαετοί. Στις πανωσιές σουρώνει η θάλασσα και
αναγαλλιάζει. Στις ανοικτές πλατείες τα παιδιά
πετούν τον Μάρτη χρωματιστούς αετούς από
χαρτί.
Κόκκινοι, πράσινοι, κίτρινοι
και κάποτε γαλάζιοι, οι χάρτινοι αετοί λυσίκομοι
και με μακριές ουρές, πετούν επάνω από την πόλη,
όπως επάνω από την φτέρη των υψηλών βουνών
οι αετοί. Εκστατικά υψώνουν τα παιδιά τα
χέρια. Δείχνουν τους χάρτινους κομήτες με τις
μακρυές ουρές. Ουράνιοι δράκοι πιο ψηλά τα
αεροπλάνα, βρονυούν και γράφουν στο στερέωμα με
άσπρους καπνούς τις λέξεις: ΚΑΛΑ ΛΕΟΝΑ ΝΟΛΑ
ΠΥ.
Είναι η ώρα
κάτασπρη˙ η έκστασις γαλάζια. Η πόλις αχνίζει από
ηδονή. Κουνούν τις χέρες τα παιδιά και,
ακόμα, από τα στόματά των πηδούν σαν
πίδακες οι λέξεις: ΚΑΛΑ ΛΕΟΝΑ ΝΟΛΑ ΠΥ.
Γλυφάδα, 9.7.1960.
Ανδρέας Εμπειρίκος, Οκτάνα,
Αθήνα 1980.
Χαικού
Εκεί ψηλά στον
ουρανό
Χαρταετοί, ελπίδες, ευχές,
Χαρά. Καθαρά Δευτέρα.
Ρούλα Κανδύλα.
Με τη νέα χρονιά, αρχίζει και το μεγάλο ταξίδι των "Χαρταετών της Καρδιάς μας"!!!!
Η Μπέττυ και η Βίκυ μας καλούν με θέμα ΤΟΝ ΧΑΡΤΑΕΤΟ να δημιουργήσουμε πρωτότυπα έργα και να τα προσφέρουμε στον ΄Ιδρυμα
"Πρωτοβουλία για το Παιδί". στη Βέροια.
Η φίλη μας Μ.Λ. ανταποκρίθηκε άμεσα και έσπευσε να φέρει 4 λινές τσάντες στολισμένες με κουμπάκια και πανέμορφους υφασμάτινους "αετούς"
΄Εφτιαξε επίσης 4 παιδικά καδράκια, με θέμα τι άλλο;;; ΤΟΝ ΧΑΡΤΑΕΤΟ !!!!
Καλοτάξιδα όλα !!!! Σ΄ευχαριστούμε Μαρία !!!
