Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ήθη και έθιμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ήθη και έθιμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012

Θεοφάνεια- κοπή βασιλόπιτας

                                                Σήμερα τα Φώτα και ο Φωτισμός
                                                και χαρές μεγάλες και ο Αγιασμός

                                                Σήμερα βαπτίζεται ο Χριστός
                                                εις τον  Ιορδάνη τον ποταμό

                                                Σήμερα κι όλα τ άστρα φωτίζονται
                                                κι όλα τα νερά καθαρίζονται

 Και φθάσαμε στα Άγια Θεοφάνεια, μια ακόμη μεγάλη γιορτή του Χριστιανισμού.
Πλούσια σε παραδόσεις  και έθιμα, για τα Θεοφάνεια η πατρίδα μας.
Εκτός από τον Αγιασμό των υδάτων που γίνεται παντού, υπάρχουν τόσα έθιμα
που αναβιώνουν αυτές τις ημέρες σε όλη την Ελλάδα, διαφορετικά
σε κάθε περιοχή.
Μια γνωστή μας λαική παράδοση είναι και οι καλικάτζαροι, τα μικρά τριχωτά
μαύρα και δύσμορφα πλάσματα, που όλο τον χρόνο βρίσκονται στα έγκατα
της γης και τριβελίζουν τον στύλο της.
Την παραμονή των Χριστουγέννων ανεβαίνουν στην γη, και προσπαθούν να τρυπώσουν
στα σπίτια μας, για να μαγαρίσουν τα φαγητά και το νερό μας.
Μένουν στην γη όλο το δωδεκαήμερο των εορτών,και  την ημέρα των Θεοφανείων
που αγιάζονται τα νερά,οι καλικάτζαροι που τρέμουν την αγιαστούρα του παπά,
τρέχουν να κρυφτούν πάλι στα έγκατα της γης.
Θα ήθελα να συμπληρώσω εδώ μια εκδοχή που είχα διαβάσει προ χρόνων,
συγχωρέστε με δεν θυμάμαι πού, αλλά μου έμεινε στην μνήμη μου.
Κατ αυτή την εκδοχή λοιπόν, οι καλικάτζαροι είναι οι βρυκολακιασμένοι στρατιώτες
που έστειλε ο Ηρώδης για να σκοτώσουν τα 14 000 νήπια, ελπίζοντας να σκοτώσει
και τον νεογέννητο Χριστό.
Φίλοι μου είναι τόσο όμορφες όλες αυτές οι παραδόσεις και τα έθιμα μας.
Ας προσπαθήσουμε να τα κρατήσουμε ζωντανά και να τα μεταδώσουμε στα παιδιά μας.
Αυτά κράτησαν το έθνος μας ζωντανό τόσους αιώνες.
Και σήμερα που βαλλόμεθα από παντού ας < απαντήσουμε > πάλι όπως εμείς ξέρουμε.
Με την πίστη μας στην Ελλάδα, στην ζωντανή μας Ελλάδα όπως εμείς μόνο την
γνωρίζουμε, και με την πεποίθηση ότι για μια ακόμη φορά η χώρα μας, θα τα καταφέρει.
Και θα δώσουμε ένα γερό μάθημα σε όλους αυτούς που σήμερα παίζουν τα χοντρά
τους παιχνίδια στις πλάτες μας.
Να ευχηθούμε Χρόνια πολλά και καλά σε όσους και όσες γιορτάζουν,και των Θεοφανείων
και του Αγ, Ιωάννη, στις 7, να είστε καλά και με υγεία.
Και ας έρθουμε στο κόψιμο της πίτας μας.
Αυτήν την Τετάρτη στις 11/1 το απόγευμα στις 5 θα κόψουμε την βασιλόπιτα μας.
Περιμένουμε όλους τους φίλους μας να έρθουν, να ευχηθούμε για την χρονιά που μόλις
έφθασε, και να ξεκινήσουμε πάλι δυναμικά τα εργαστήρια μας.
Σας  περιμένουμε όλους!
Όλοι οι καλοί άνθρωποι χωράνε παντού,μη το ξεχνάτε αυτό.
                                                                                                 Οι χρυσομέλισσες

Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2011

Πρωτοχρονιά και Αγ. Βασίλης

Ψάχνοντας στο ΄Ιντερνετ, βρήκα πολλά και ενδιαφέροντα σχετικά με τον γνωστό μας Αγ. Βασίλη,που θα ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας.
Και ας αρχίσουμε την ιστορία :
Όλοι ξέρουμε την γνωστή φιγούρα του Αγ. Βασίλη με την κόκκινη φορεσιά, και τον σάκο στην πλάτη
γεμάτο με τα δώρα.
Όπως και οι περισσότεροι ίσως γνωρίζετε ότι αυτός ο αμερικανόφερτος Άγιος, δεν έχει
καμμία σχέση με τον δικό μας Άγιο, από την Καππαδοκία.
Η μορφή του Αμερικανού Santa Claus διαμορφώθηκε από το Αμερικάνο σκιτσογράφο
Τόμας Νάστ, το 1862 και αρχικά ήταν ντυμένος στα χρώματα του ουράνιου τόξου.
Η κόκκινη φορεσιά άλλαξε αργότερα εξ αιτίας της διαφήμισης του γνωστού αναψυκτικού.
Όλα καλά ως εδώ γι αυτόν τον καλοκάγαθο κατά τα άλλα Αγ. Βασίλη.
Ποιός όμως είναι ο δικός μας Άγιος?
Ο δικός μας λοιπόν Άγιος, είναι ο ταπεινός και καλός Άγιος, με το φτωχικό και
σκούρο ράσο, και τα μαύρα  γένεια  που μας έρχεται από την Καππαδοκία της Μ. Ασίας.
Επίσκοπος Καισαρείας, έζησε τον 4ο αιώνα μ.χ. και ήταν ένας εκ των Τριών Ιεραρχών,
φιλάνθρωπος και θαυματουργός.
Και ας έρθουμε λοιπόν στο έθιμο της βασιλόπιτας.
Η πίτα λοιπόν που κόβεται με την είσοδο του νέου έτους,έχει τις ρίζες της στα
αρχαία ελληνορωμαικά χρόνια.
Στα Κρόνια εορτή του θεού Κ(Χ)ρόνου,που λατρευόταν στην αρχαία Ελλάδα,
και στα Saturnalia της Ρώμης, έφτιαχναν γλυκά και πίτες μέσα στα
οποία έβαζαν νομίσματα και σε όποιον τύχαινε ήταν ο τυχερός της παρέας.
Η ορθόδοξη παράδοση συνέδεσε το έθιμο αυτό με την
Βασιλόπιτα της Πρωτοχρονιάς.
Και ερχόμαστε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας.
Ο πρεσβύτερος των χριστιανών ήταν ο Μ. Βασίλειος.
Την ίδια εποχή αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο Ιουλιανός ο παραβάτης.
Σε μια από τις εκστρατείες του κατά των Περσών,ο Ιουλιανός πέρασε από
την Καισάρεια.
Εκεί έγινε δεκτός από τον Μ. Βασίλειο, ο οποίος του πρόσφερε 3 κρίθινα ψωμιά.
Να σημειώσουμε ότι οι κάτοικοι της Καισάρειας ήταν στην πλειοψηφία τους φτωχοί.
Ο Ιουλιανός όμως θύμωσε με τα 3 ψωμιά, γιατί περίμενε να του δώσουν
χρυσάφι.
Έτσι μετά την αναχώρησή του έστειλε στον Μ. Βασίλειο 3 μπάλες σανό.
Ο μ. Βασίλειος τότε του απάντησε :
Όπως μας ζήτησες, εμείς σου προσφέραμε ότι είχαμε,το ίδιο πιστεύω ότι
έκανες και εσύ. Σε ευχαριστούμε.
Ο Ιουλιανός θύμωσε περισσότερο, και ορκίστηκε ότι όταν ξαναπεράσει από την Καισάρεια
θα την καταστρέψει.
Πέρασε ο καιρός και έφθασαν τα νέα ότι επιστρέφει ο Ιουλιανός.
Τότε ο Μ. Βασίλειος προσπαθώντας να σώσει το ποίμνιο του,κάλεσε όλους
τους πιστούς να προσφέρουν ότι πολύτιμο είχαν για να σώσουν την Καισάρεια.
Έτσι μαζεύτηκαν αρκετά πολύτιμα αντικείμενα και χρήματα.
Ο Μ. Βασίλειος έκανε τότε μία αγρυπνία κατά την οποία προσευχόταν για την
σωτηρία της πόλης.
Τότε είδε ένα όραμα. Στο όραμα του η Παναγία έστειλε τον Αγ Μερκούριο με
στρατιά αγγέλων για να σώσει την πόλη.
Στην πραγματικότητα το όραμα απλά φανέρωσε στον Άγιο τα γεγονότα που
εξελίσονταν έξω από την πόλη.
Έτσι ο κίνδυνος απομακρύνθηκε και η πόλη σώθηκε.
Τα πολύτιμα αντικείμενα  όμως έπρεπε να επιστραφούν και για να μη μπούν
οι κάτοικοι σε πειρασμό και πάρουν κάτι που δεν τους ανήκε, ο Άγιος έδωσε εντολή
να φτιαχτούν  μικρές πίτες και μέσα να μπεί και ένα αντικείμενο.
Οι πίτες μοιράστηκαν και ως εκ θαύματος ο κάθε κάτοικος πήρε ότι είχε δώσει.
Αυτά λέει η παράδοση μας και γι αυτό κάθε χρόνο 1η του έτους φτιάχνουμε
την πίτα σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος  και για να τιμήσουμε την μνήμη του
Αγίου ο οποίος πέθανε την 1η Ιανουαρίου του 379 μ. χ. σε ηλικία 49 ετών,
εξ ου και τα μαύρα γένεια, και όχι τα λευκά του γνωστού Αγ, Βασίλη.

Φίλοι μου χρόνια μας πολλά και καλά, και σε όλους όσοι γιορτάζουν την
πρωτοχρονιά να είναι πάντα γεροί και ευτυχισμένοι.